Przykład. Przedstawiono szkic sytuacyjny wiertarki zespołowej, której dwie jednostki wiercą w ścianach korpusu K dwa wzajemnie prostopadłe otwory o przecinających się osiach. W położeniu wyjściowym jednostka W naciska na łącznik drogowy 4ŁK, a jednostka 2W — na łącznik 1ŁK. Aby uniknąć spotkania się narzędzi, cykl pracy wiertarki został ustalony w następujący sposób: na początku cyklu obie jednostki ruszają jednocześnie w kierunku przedmiotu i wiercą otwory w pierwszych napotkanych ścianach korpusu. Po wywierceniu tych otworów jednostka l W kontynuuje posuw, jednostka zaś 2W dochodzi do łącznika drogowego 2ŁK, którego zestyk rozwierny otwiera się, przerywając obwód WCt wzbudzenia stycznika 3DC, co po- J woduje zatrzymanie się jednostki. Gdy jednostka 1W przewierci otwór w drugiej z kolei ścianie korpusu, zostanie naciśnięty łącznik drogowy 5ŁK, który spowoduje wyłączenie stycznika 1DC i załączenie 2DC. 1WK wycofuje się do swej pozycji wyjściowej, gdzie naciska na łącznik 4ŁK. Zestyk rozwierny 4ŁK wyłącza napęd jednostki l W, a zestyk zwiemy 4ŁK uruchamia ponownie posuw w lewo jednostki 2W, która po przewierceniu otworu w drugiej ścianie korpusu dochodzi do łącznika 3ŁK, a ten wyłącza jej posuw i załącza wycofanie w prawo.
MENU